Istota ludzkiego pożądania
Seksualność jest wrodzoną, naturalną czynnością układu ludzkiego , a także jednym z głównych czynników motywujących do przyjmowania związku i kontaktów interpersonalnych, mającym aspekt biologiczny, umysłowy, społeczno-kulturowy i hedonistyczny. Seksualne siły fizjologiczne człowieka ulega rozwojowi przez doświadczenia egzystencjalne.
Człowiek jest świadomy własnej seksualności, której hierarchia ważności przekształca się dla niego w powiązania od cyklu życia, szczebla rozwoju osobowości, sumy doznań witalnych, zasobności życia wewnętrznego, zmian paradygmatycznych, cech osobowości (charakteru, możliwości seksualnej). Działanie na wartość seksualności wywiera również ogół zmian społecznych - laicyzacja i liberalizacja teraźniejszych społeczeństw oraz miejsce wartości związanych z seksualnością w układzie aksjonormatywnym (namiętność, powodzenie, sens życia). W cywilizacji zachodniej postuluje się społeczną aprobatę relatywnej swobody seksualności, nie wystawianie jej ocenianiu etycznemu, nie wiązanie z wartościami teologicznymi.
Związek seksualny, którego istota i głębia są zależne od ogółu osobowości partnerów ma zwrotny wpływ na ich osobowości, co zmienia funkcjonowanie w społeczeństwie. Seksualność jest gruntownym czynnikiem komunikacji interpersonalnej, pierwotną formą komunikacji niewerbalnej, wyrażanej meta sygnałami. Punkt seksualny formułuje uniwersalne potrzeby człowieka, których części są oczekiwane we wszystkich relacjach interpersonalnych, jak atrakcyjność, przywiązanie, zaufanie, szacunek, zobowiązanie, zaspokojenie i bezpieczeństwo.
Zaburzenia seksualne występują, gdy genetyczna funkcja fizjologiczna ulega spowolnieniu czy też zniekształceniu, bądź pozostaje w radykalnej dysharmonii z innymi sferami osobowości człowieka.