drum and bass historia
Muzycy, którzy nie tworzyli muzyki w stylu intelligent dnb powoli przestali trzymać się oryginalnego stylu jungle, bit ich muzyki stał się prostrzy, coraz częściej pojawiał się mocny, regularny i dominujący werbel, co w koncu doprowadzi do powstania gatunku hardstep. W tym samym czasie inni producenci promowali drumnbass mający być bardziej popularny, inspirowany poniekąd hiphopem - Jump-Up. Był także styl nazywany Rollers, wypływający z intelligent drum and bass, ale posiadający zdecydowanie bardziej soulowe brzmienie.
Nadszedł okres sporych sukcesów tej muzyki na polu komercyjnym, już w roku 1995 Goldie wydał swoją płytę Timeless, który to zajął siódmą pozycję na UK Charts. Drumnbass błyskawicznie ewoluował. Hardstep rozdzielił się na dwa podgatunki: na nacechowany brakiem naturalnie brzmiących instrumentów Tech step, który to inspirowany jest muzyką techno i klimatem rodem z filmów science fiction, oraz na darkstep, w którym główną rolę grają skomplikowane i ciężkie sekcje basu tworzące mroczną atmosferę. Gatunek wchłonął również pozostałe elementy innych gatunków muzyki.
Dwaniej bardzo często dodatkową własnością drumandbass było to, iż był on muzyką nagrywaną w całości przy użyciu hardwareu lub innego sprzętu i graną z płyt winylowych. Obecnie, gdy spotykamy zespoły grające drum’n'bass na żywo, nie jest to już żadnym kryterium.
W roku 1995 obserwować można było istotny przełom w historii tego gatunku. Popularność zdobyła odmiana, którą od jakiegoś czasu wydawał LTJ Bukem i jego wytwórnia płytowa Good Looking Records, odmiana która brzmi inaczej niż przesiąknięte ragga i dancehallem, czyli intelligent drum and bass. Dzięki temu, aby odróżnić te dwa gatunki, gazety zaczęły stosować termin drumandbass odnoszący się również do muzyki o lżejszej atmosferze inspirowanej ambientem.
Kryteria opisujące to, co można ująć w ramy dnb, posiadają bardzo szerokie spektrum. Istnieją spore rozbieżności pomiędzy wybranymi podgatunkami i toteż tyle ich, w ramach tegoż właśnie gatunku, zostało wyróżnionych.
Głównym faktorem mogącym kwalifikować muzykę jako drum and bass jest tempo. Właściwie nie ma utworów poniżej 160 uderzeń na minutę. tempo muzyki przez wiele lat stopniowo rosło i obecnie najczęściej wynosi ok. 174 bpm. Dnb, jako muzyka będąca głównie do grania w na imprezach, zwykle posiada podobne tempo, aby poszczególne utwory można było łatwo zmiksować. Ważnym kryterium jest także rytm, inny niźli popularny w muzyce elektronicznej takiej jak house czy techno. Pomimo metrum 4/4, ścieżka bitu jest nacechowana synkopami i najczęściej o wiele bardziej skomplikowana niźli w wymienionych gatunkach. Rozbudowana linia basowa jest także typową właściwością gatunku, aczkolwiek najczęściej bass w muzyce z podgatunku liquid funk różni się od tego występującego w neurofunk. Kolejne elementy muzyki bywają bardzo różnorodne, w dnb usłyszysz niemal każde dzwięki, od ciepłych, soulowych wokali, po darksideowe, przesterowane basy.
W 1997 producenci skupili się na techstepie, atmosfera komponowanej muzyki stawała się coraz bardziej mroczna i "niepokojąca". Zainteresowanie muzyką dnb powoli malało, między innymi za sprawą rosnącej popularności gatunków czerpiących z d&b, lecz posiadających nieco wolniejsze bpm, stosujących przystępnie brzmiące sample i bardziej melodyjnych, takich jak twostep i uk garage. Z powodu spadku popularności gatunek przeżywał załamanie, odrodzenie przyszło dopiero po wydaniu takich singli Bodyrock (Andy C and Shimon) czy Shake UR Body (Shy FX). Po 1998 nastąpił wyłaniać sie neurofunk, posiadający elementy takich rodzajów drumandbass jak techstep czy darkstep i cechujący się bardzo rozbudowaną linią basową i technicznym brzmieniem… Więcej znajdziesz tutaj - drum and bass